Aktualności
- Szczegóły
List Prezydium Konferencji Episkopatu Polski
w sprawie nowego przedmiotu Edukacja Zdrowotna
Drodzy Siostry i Bracia!
Dzieci potrzebują miłości rodziców, ich troski i ochrony przed różnego rodzaju zagrożeniami. Od 1 września 2025 r., w miejsce likwidowanego Wychowania do życia w rodzinie, zostanie wprowadzony do szkół nowy przedmiot: Edukacja zdrowotna. Rodzice będą mogli decydować, czy ich dziecko ma w tych zajęciach uczestniczyć czy nie.
Prowadzona przez niektóre media propaganda podkreśla, że w edukacji zdrowotnej chodzi o zdrowie uczniów, a tymczasem w istotnej swej części przedmiot ten zawiera treści dotyczące tzw. zdrowia seksualnego, których celem jest całkowita zmiana w postrzeganiu rodziny i miłości.
Tematyka seksualności w ramach Edukacji zdrowotnej jest oderwana od kontekstu małżeństwa i rodziny. Małżeństwo jest tu tematem prawie nieobecnym, zaś rodzina – rozumiana jako ojciec, matka i dzieci – jest całkowicie zmarginalizowana. Natomiast tam, gdzie jest o niej mowa, przedstawiana jest w negatywnym kontekście, zaś macierzyństwo ukazane jest jako źródło zagrożeń. Takie ujęcie ludzkiej seksualności zagraża prawidłowemu rozwojowi osobowemu dziecka i stawia pod znakiem zapytania przyszłość demograficzną naszego kraju. Według założeń nowego przedmiotu, uczniowie mają być od najmłodszych lat poddawani erotyzacji. Aktywność seksualna została oderwana od małżeństwa i przedstawia się ją jako wyzwolenie z wszelkich barier, w tym granic wiekowych i odpowiedzialności za jej skutki. Za jedyny warunek podjęcia współżycia uznane zostało kryterium świadomej zgody.
Edukacja zdrowotna wprowadza do szkoły genderową koncepcję płci. Nie wspiera młodych ludzi w zaakceptowaniu swojej płci biologicznej. Przeciwnie, zachęca dzieci i młodzież do odrzucenia swej kobiecości lub męskości. Otwiera w ten sposób drogę do tego, aby dziewczęta identyfikowały się jako chłopcy, a chłopcy identyfikowali się jako dziewczęta. Do tego typu identyfikacji skłania obecne w podstawie programowej pojęcie „tożsamość płciowa” oraz „kwestie prawne i społeczne grup osób LGBTQ+”. Ostatecznie taka droga może prowadzić do podjęcia operacji „zmiany płci”, czyli nieodwracalnego okaleczenia ciała młodych ludzi i wielkiej tragedii dla nich samych i ich rodzin.
Wizja seksualności i płci obecna w Edukacji zdrowotnej jest niezgodna z polskim systemem prawnym. Konstytucja wyraźnie podkreśla, że małżeństwo, rodzina, macierzyństwo i ojcostwo pozostają pod ochroną państwa. Ponadto w prawie oświatowym widnieje wiele zapisów zobowiązujących instytucje państwowe do działań prorodzinnych. Polskie prawo jednoznacznie przyjmuje istnienie dwóch płci: męskiej i żeńskiej. Wprowadzana do szkół tzw. Edukacja zdrowotna łamie wszystkie tego typu przepisy prawne, a w dłuższej perspektywie zmierza do zmiany polskiego prawa – na prawo antyrodzinne i destabilizujące płeć. Ta wizja w sposób oczywisty niszczy fundamenty wychowania. Temu celowi ma służyć także bezprawne ograniczanie lekcji religii w szkole. Kościół naucza, że seksualność ma służyć miłości małżeńskiej i rodzicielstwu, że małżeństwo i rodzina dopełniają się w pełnej miłości woli Boga, że męskość i kobiecość zawarte są w stwórczym dziele Boga.
Drodzy Rodzice! Przyszłość dzieci jest w Waszych rękach. Pamiętajcie, że jesteście w sumieniu przed Bogiem odpowiedzialni za ich prawidłowe wychowanie. Nie wolno Wam zgodzić się na systemową deprawację Waszych dzieci, która ma być prowadzona pod pretekstem tzw. edukacji zdrowotnej. W trosce o wychowanie i zbawienie, apelujemy, abyście nie wyrażali zgody na udział Waszych dzieci w tych demoralizujących zajęciach.
Na trud realizacji rodzicielskiego obowiązku wychowania z serca błogosławimy
+ Tadeusz Wojda SAC
Arcybiskup Metropolita Gdański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
+ Józef Kupny
Arcybiskup Metropolita Wrocławski
Zastępca Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski
+ Marek Marczak
Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski
Źródło: Konferencja Episkopatu Polski - https://episkopat.pl/doc/228925.List-Prezydium-Konferencji-Episkopatu-Polski-w-sprawie-nowego
- Szczegóły
DEKRET
Biskupa Łomżyńskiego ustanawiający kościoły stacyjne w Diecezji Łomżyńskiej z okazji Jubileuszu Zwyczajnego Roku 2025
Czas Jubileuszu jest szczególnym momentem łaski i duchowej odnowy dla wspólnoty Kościoła. Papież Franciszek bullą Spes non confundit („Nadzieja zawieść nie może”) ogłosił Jubileusz Zwyczajny w Kościele Powszechnym, który trwa od otwarcia watykańskich drzwi świętych w dniu 24 grudnia 2024 roku do ich zamknięcia w dniu 6 stycznia 2026 r. Czas ten zachęca nas do głębszego przeżywania wiary w jedności z wiernymi na całym świecie. Ojciec Święty przypomina nam, że jesteśmy "pielgrzymami nadziei" – wezwanymi, by nieść światło Ewangelii w nasze codzienne życie i wspólnoty. Z wdzięcznością wobec Boga, który przez stulecie prowadził Diecezję Łomżyńską drogą wiary, pragniemy uczynić ten czas okazją do pogłębienia naszej jedności z Chrystusem, zbliżenia się do Niego poprzez sakramenty oraz umocnienia więzi między wspólnotami parafialnymi. Jubileusz jest również sposobnością, aby spojrzeć na historię naszego Kościoła z perspektywy wiary i odczytać w niej obecność Boga, który prowadzi nas w każdej epoce. Naszym patronom, św. Brunonowi z Kwerfurtu i św. Andrzejowi Boboli, zawdzięczamy wzór wierności Ewangelii i oddania Chrystusowi, który niech będzie inspiracją dla wszystkich wiernych naszej diecezji.
Aby umożliwić wiernym pełniejsze przeżycie tego szczególnego czasu, ustanawiam następujące kościoły w Diecezji Łomżyńskiej jako Kościoły Stacyjne Roku Jubileuszowego:
- Katedra pw. św. Michała Archanioła w Łomży – główny kościół diecezji i centrum obchodów jubileuszowych, w którym znajduje się Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości, z cudownym obrazem koronowanym przez św. Jana Pawła II.
- Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łomży.
- Sanktuarium Matki Boskiej Hodyszewskiej – Matki Pojednania w Hodyszewie.
- Sanktuarium Matki Boskiej Płonkowskiej Królowej Młodzieży w Płonce Kościelnej.
- Sanktuarium Matki Boskiej Wąsewskiej w Wąsewie.
- Sanktuarium Matki Boskiej Osuchowskiej w Nowej Osuchowej.
- Sanktuarium Matki Boskiej Wąsowskiej w Wąsoszu.
- Sanktuarium Matki Boskiej Dąbrowskiej w Dąbrówce.
- Sanktuarium Matki Pocieszenia Pani Małopłockiej w Małym Płocku.
- Sanktuarium NMP Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia w Łapach.
- Sanktuarium św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Porządziu.
- Sanktuarium św. Antoniego Padewskiego w Ostrołęce.
- Sanktuarium św. Idziego w Wyszkowie.
- Sanktuarium Świętej Rodziny w Wyszkowie.
- Sanktuarium bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Zuzeli.
- Bazylika Mniejsza pw. Trójcy Przenajświętszej w Myszyńcu.
- Bazylika Mniejsza pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sokołach
Ustanowienie Kościołów Stacyjnych ma na celu wskazanie miejsc szczególnych, w których wierni mogą doświadczyć obfitości Bożych łask, uczestnicząc w liturgii, adoracji oraz modlitwie, w ten sposób uwielbiać Boga, dziękować za Jego dobrodziejstwa oraz prosić o dalsze łaski dla nas i przyszłych pokoleń.
Wierni w Roku Jubileuszowym będą mogli uzyskać następujące odpusty jubileuszowe (zob. Dekret Penitencjarii Apostolskiej z dnia 13 maja 2024 r.):
- odpust za pobożną pielgrzymkę do kościoła jubileuszowego połączoną z uczestnictwem tam we Mszy św., nabożeństwie Słowa Bożego, Drodze Krzyżowej lub różańcu,
- odpust za pobożne nawiedzenie kościoła jubileuszowego połączone z adoracją Najświętszego Sakramentu i rozmyślaniem, zakończoną modlitwami Ojcze nasz, Wierzę, Zdrowaś Maryjo,
- odpust dla osób, które z ważnych powodów nie mogą nawiedzić kościołów jubileuszowych (osoby starsze, chorzy, osoby stale posługujące chorym) za jedność duchową z wiernymi nawiedzającymi miejsca jubileuszowe i odmówienie Ojcze nasz, Wierzę oraz innej modlitwy zgodnej z intencjami Roku Świętego, ofiarowując swoje cierpienia lub życiowe trudności,
- odpust za dzieło miłosierdzia, głównie na rzecz służby braciom obciążonym różnymi potrzebami lub trudnymi sytuacjami,
- odpust za dzieło pokuty, które świadczy o podjętym nawróceniu (np. powstrzymanie się przez jeden dzień od błahych rozrywek realnych lub wirtualnych, od zbędnej konsumpcji w połączeniu z datkiem dla ubogich) lub miłości (np. wspieranie dzieł na rzecz obrony i ochrony życia, samotnych, migrantów).
Pomimo zasady, że dziennie można uzyskać tylko jeden odpust zupełny, wierni otrzymają drugi akt miłosierdzia na rzecz dusz czyśćcowych, jeśli tego samego dnia podejmą drugi raz dzieło jubileuszowe i przystąpią po raz drugi do Komunii św. podczas Eucharystii.
Wierni, odwiedzając wymienione kościoły, będą mogli uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami, tj.:
- przystąpienie do sakramentu pokuty,
- przyjęcie Komunii Świętej,
- modlitwa w intencjach Ojca Świętego,
- brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.
Niech Jubileuszowy Rok Łaski stanie się dla nas wszystkich czasem świętości, nawrócenia i odnowienia wiary. Powierzamy nasz Jubileusz szczególnemu wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Matki Pięknej Miłości z katedry łomżyńskiej.
Łomża, dnia 27 grudnia 2024 r.
† Janusz Stepnowski
Biskup Łomżyński
Ks. Artur Szurawski
Kanclerz Kurii
- Szczegóły
STANOWISKO
RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI
WOBEC DZIAŁAŃ JANA PAWŁA II
ODNOSZĄCYCH SIĘ DO PRZESTĘPSTW SEKSUALNYCH WOBEC MAŁOLETNICH
W przestrzeni publicznej coraz częściej słyszymy pytania o postawę Jana Pawła II wobec dramatu wykorzystywania seksualnego osób małoletnich i bezbronnych przez duchownych, a także o sposób reagowania na tego rodzaju przestępstwa podczas jego pontyfikatu. Coraz głośniej stawiana jest teza, że Papież nie podchodził właściwie do tego rodzaju czynów i niewiele robił, aby ten problem rozwiązać, a nawet go ukrywał. Wydaje się, że panuje swego rodzaju moda na formułowanie tego typu opinii. Wpisuje się to w próby podważenia autorytetu Jana Pawła II, a nawet zakwestionowania jego świętości, potwierdzonej w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym. W konsekwencji stanowi to usiłowanie pomniejszenia znaczenia tego wyjątkowego pontyfikatu dla Kościoła, świata, kultury i człowieka.
Medialny atak na św. Jana Pawła II i jego pontyfikat znajduje także swoją przyczynę w nastawieniu do jego nauczania, wyrażonego chociażby w takich encyklikach, jak Redemptor hominis czy Veritatis splendor, a także w głoszonej przez niego teologii ciała, co nie odpowiada współczesnym ideologiom propagującym hedonizm, relatywizm i nihilizm moralny.
Strona 1 z 2
- start
- Poprzedni artykuł
- 1
- 2
- Następny artykuł
- koniec
